مروری بر زندگی نامه شهيد جليل رستم پور؛
شهيد جليل رستم پور در سال 1344 به دنیا آمد، با آغاز جنگ تحمیلی به جبهه می رود و در وصیت نامه خود می نویسد: پدر و مادرمهربانم بدان كه شهادت آرزوى من است و بدانيد كه همگى شما را دوست دارم ولى مى خواهم بعد از من راه مرا ادامه دهيد و بدانيد كه هركس باخدا باشد ضرر وزيان نخواهد ديد. باز مى خواهم بگويم كه من راه خود را يافته ام چرا كه سرگردان بودم راهى كه به سعادت جاويدان ختم مى شود...
من راه خود را يافته ام

به گزارش نوید شاهد فارس، شهيد جليل رستم پور در بيستم دي ماه 1344 در روستاي صحرا رود يکي از توابع شهرستان فسا ديده به جهان گشود. او در خانواده اي مومن و با ايمان پرورش يافت . پدرش کشاورز بود که از اين راه به تأمين مخارج خانواده مي پرداخت . در سن شش سالگي وارد دوره ي ابتدايي شد . او در حين تحصيل به کشاورزي مشغول بود و به پدرش کمک مي کرد .
پس از اتمام دوره ي ابتدايي ، دوره ي راهنمايي را آغاز نمود و توانست تا دوم راهنمايي درسش را در روستاي خودش ادامه دهد . اما پس از آن ترک تحصيل نمود .

اعزام به جبهه

پس از پيروزي انقلاب عضو فعال بسيج شد و بعد از مدتي به خدمت ارتش درآمد و در آن جا خدمت نمود . مدتي از شروع جنگ تحميلي مي گذشت که راهي جبهه نبرد حق عليه باطل شد . او در جبهه حدود دو سال با تمام قوا در برابر دشمنان عراقي ايستادگي کرد. او فردي مؤمن و انقلابي بود عاشق شهادت در راه اسلام و ميهن بود . تمام دستورات امام را اجرا مي کرد . فردي با اخلاق بود و هميشه نمازش را اول وقت به جا مي آورد . او در عمليات فکه نيز شرکت داشت .

من راه خود را يافته ام

من راه خود را يافته ام
وی در وصیت نامه خود می نویسد:
 پدر و مادرمهربانم بدان كه شهادت آرزوى من است و بدانيد كه همگى شما را دوست دارم ولى مى خواهم بعد از من راه مرا ادامه دهيد و بدانيد كه هركس باخدا باشد ضرر وزيان نخواهد ديد. باز مى خواهم بگويم كه من راه خود را يافته ام چرا كه سرگردان بودم راهى كه به سعادت جاويدان ختم مى شود شهادت را درمكتب امام حسين (ع) آموخته  ام وامام درآخرين لحظات فرمود هل من ناصر ينصرنى آيا كسى است كه مرا يارى كند. خطابش به كه بود به آن‌هايى كه درمقابلش ايستاده بودند يا نه آن‌هاييكه  با اوبودند (نه ) به نظر من خطاب به نسلهاى آينده بود ومن نداى امام حسين (ع) پاسخ داده وآمده ام كه يزيديان را براندازم.

شهادت

وی سرانجام در جبهه کوشک در سي ام مرداد ماه 1364 به علت ترکش خمپاره به سر و بدن به شهادت رسید . پيکر پاک و مطهرش در هفتم شهريورماه 1364 طي مراسم باشکوهي در گلزار شهداي سيد مرتضي صحرارود به خاک سپرده شد .

انتهای متن/
منبع: پرونده فرهنگی، مرکز اسناد ایثارگران فارس
برچسب ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
خاطرات شفاهی
عکس
تازه های نشر
اخبار برگزیده