در دست‌نوشته به جا مانده از شهید «احمد نعمتی» می‌خوانیم: «امام را تنها و سنگرم را خالی نگذارید؛ بعد از شهادتم، راه مرا ادامه دهید؛ اسلحه مرا از زمین بردارید و نگذارید اسلحه رزم مرا دشمن بردارد ...»

در دست‌نوشته به جا مانده از شهید «غلامرضا خلج» می‌خوانیم: «به اهل فامیل بگویید غلامرضا راه امام را می‌رفت و هر کسی امام را قبول ندارد سر قبر من نیاید و در غیر این صورت باشد به خدا شکایت خواهم کرد و آنها را نخواهم بخشید....»

شهید «ناصر شاه‌محمدی» در وصیت‌نامه‌اش آورده است: «راضی به رضای خدا باشید که این است بندگی خدا یعنی راضی شدن به قضای الهی که هر چه او بخواهد ما به آن راضی باشیم ...»

شهید معلم «سید ساعد افتخاری»، در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «امروز نورافکن‌هاى پُرنورى به دست شماست و آن را باید در اختیار دانش‌آموزان قرار دهید و آنان را با وظایف اصلى‏‌شان آشنا کنید ...»

در وصیت‌نامه شهید «حسن کریمی‌رحمانی» می‌خوانیم: «بهترین سنگر و پناهگاه براى خالصین، ذکر و یاد خدا است؛ همان خدایى که فطرت ما از او نشات گرفته است ...»

در وصیت‌نامه شهید کارگر«رحیم قاسمی» می‌خوانیم: «از همه مى‏خواهم که پشتیبان و طرفدار انقلاب اسلامى باشند. امام را تنها نگذاشته، تداوم بخش راه شهدا باشند ...»

در دست‌نوشته به جا مانده از شهید کارگر «رضا عطاری» می‌خوانیم: «برادران همکار و کارگران عزیز و زحمتکش، من از شما بودم از طبقه مستضعف با نان کارگرى پدرم که همیشه باعث افتخارم بوده، بزرگ شدم و شغل کارگرى را به پیشه گرفتم. سعى کنید همانطورى که تا حال بودید، بعد از این هم امت خوبى براى امامتان باشید و هر نوع حرکت منافقان را که علیه اسلام و انقلاب است، در نطفه خفه کنید ...»

شهید کارگر «حبیب‌الله قاسمی»، در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «دشمنان اسلام باید بدانند ما تا آخرین قطره خون با آنان می‌جنگیم و به آنان اجازه نخواهیم داد که بر علیه آب و خاک و مکتب ما توطئه بچینند ...»

شهید «علی سیدی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «مادر جان! من در همان روز‌های اول انقلاب به تو گفته بودم که اگر صد جان هم داشته باشم فدای این انقلاب خواهم کرد ...»

شهید «صادق آقامحمدی» در وصیت‌نامه‌اش آورده است:«ای مردم ایران! این انقلاب و این امام امت را، تنها نگذارید و پشتیبان ولایت‌فقیه باشید ...»