خاطره خودنوشت شهید "عسکر زمانی" «6»:
شهید "عسکر زمانی" در دفتر خاطراتش می نویسد: دلیلی که من توانستم حال خودم را بهتر جلوه دهم این بود که من هدف خود را پیگیری کردم و به خود این را گوشزد کردم که این هدف من این کارها و سختی‌ها و دوری‌ها را می‌طلبد...
برای رسیدن به هدف باید سختی ها ر ا گذراند
به گزارش نوید شاهد فارس، شهید "عسکر زمانی" در 11 بهمن ماه 1372 در روستای تیرازجان از توابع شهرستان ممسنی و رستم دیده به جهان گشود. تحصیلات خود را در زادگاهش تا مقطع دیپلم با نمرات عالی گذراند.
پس از دوران تحصیلی بی درنگ به خدمت مقدس سربازی رفت و در پادگان 07 کازرون مشغول آموزش گردید. چند ماهی از خدمت نظام وظیفه نگذشته بود که در دانشگاه سراسری «مهندسی برق» و دانشگاه امام حسین (ع) پذیرفته شد. او با علاقه ای که به ولایت داشت دانشگاه امام حسین(ع) را برگزید. وی سرانجام در 16 بهمن ماه 1394 در دفاع از حرم اهل بیت در سوریه به شهادت رسید.


متن خاطره خودنوشت:

17 شهریور ماه 1392 / امروز یک‌شنبه و ساعت حدود 3:20 بعد از ظهر هست. این‌که دارم پشت سر هم تاریخ می‌زنم و احوال خودم را می‌نویسم به این خاطر هست که یه کم دلم گرفته و دلم می‌‌خواهد هر چه زودتر به خانه بروم و امیدوارم که هر چه زودتر نتایج انتخاب رشته اعلام بشه و به دنبال آن بگذارن ما به مرخصی برویم و از خدا می‌خواهم که به من آرامشی بدهد و من را قدرتمندتر بسازد. 19 شهریور ماه 1392

برای رسیدن به هدف باید سختی ها را گذراند
سه شنبه 2:55 صبح / من الآن در حال نگهبانی هستیم (نگهبان آسایشگاه) که ساعت 2 شروع و ساعت 4 تمام می‌شود.
الآن که دارم نوک خودکار را به حرکت درمی‌آورم حالم بهتر از چند روز قبل هست و دلیلی که من توانستم حال خودم را بهتر جلوه دهم این بود که من هدف خود را پیگیری کردم و به خود این را گوشزد کردم که این هدف من این کارها و سختی‌ها و دوری‌ها را می‌طلبد من برای این‌که به هدفم برسم باید این سختی‌ها را تحمل کنم و صبر داشته باشم تا به امید و توکل به خدا به هدفم برسم.

با دعا آرامش گرفتم
به هرحال این دنیا صحنه‌ی آزمایش و سنجش هست که ما باید ذکر و فکرمون سربلند بیرون آمدن از این مرحله باشد که به دست آوردنی‌ها در این مرحله خواهد بود و همین طور از دست دادنی‌ها و خلاصه این که آمده‌ایم قیمت بگیریم نه این‌که به هر قیمتی زندگی کنیم. (آیت الله دستغیب)  پس باید ناراحتی‌ها، خوشحالی‌ها، دلتنگی‌ها و الی آخر باید با هدف و برای سربلندی باشد نه وسیله‌ای برای نفس و گذراندن اوقات.
دلیلی که من را به این مرحله رسانید دعایی بود که در تاریخ قبلی به درگاه خدا روانه کردم و از او آرامش و قدرت خواستم. (که در زمان کوتاهی دعای من برآورده شد.)
ای خدا به حق ذات باری تعالی خود ما را در زندگی حتی یک لحظه به خودمون واگذار مکن و هر وقت که کج رفتیم ما را آگاه ساز.


انتهای متن/
منبع: مرکز اسناد ایثارگران فارس
برچسب ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
خاطرات شفاهی
عکس
تازه های نشر
اخبار برگزیده