تاملی در وصیت شهید "جاوید محمدیان فرد"
شهید "جاوید محمدیان فرد" در وصیت نامه خود می نویسد: پدر و مادر ميخواهم كه به تهران برويد و پاى امام عزيزم را ببوسيد و به او بگوئيد كه باز حاضريد كه شهيد بدهيد چرا كه به قول خود امام همه بايد فداى اسلام بشویم... متن کامل وصیت نامه این شهید گرانقدر را در نوید شاهد بخوانید.
پابوسی امام

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید "جاوید محمدیان فرد" 8 دی ماه 1341 در يک خانواده مذهبي ديده به جهان گشود. از کودکی نماز خواندن را فرا گرفت. 7 ساله بود که راهی مدرسه ابوسعيد «ناحيه 4» شيراز شد و با کسب نمرات عالی دوران ابتدایی را پشت سر گذاشت. دوره راهنمايي را در مدرسه حکمت و متوسطه را در دبيرستان شاپور با موفقيت به پايان رساند. 

 "جاوید" سال آخر دبيرستان را به سر مي برد که جنگ تحمیلی شروع شد. پس از چندماه به جبهه سوسنگرد اعزام شد و يک هفته پس از آن در 22 تیر1360 که مصادف با ماه مبارک رمضان با زبان روزه در جبهه سوسنگرد به شهادت رسید.


متن وصیت نامه:
بسم الله الرحمن الرحيم ولا تحسبن الذين قتلوا فى سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون/ البته مپنداريد كسانى كه در راه خدا كشته شده اند مرده اند بلكه آنها زنده اند و در پيش خداى خود روزى مى خورند. (قرآن كريم)

معلم من حسين (ع ) است
خدايا كسى كه تمام خواسته ام آرزويم و ميلم هدفم خوشنوديم ايمانم تقوايم عشقم نيازم و بالاخره تك تك سلولهايم از توست ميدانى كه فقط و فقط به خاطر تو در اين راه قدم گذاشتم و اگر هزار بار زنده شوم باز مى خواهم كه هزار بارش را شهيد بشوم چرا كه معلم من حسين (ع ) است. 
خدايا امام امت ما را و اين ملت پيروزمند را در پناه خودت نگهدار و خدايا نگذار بيش از اين به روى قلب بزرگ و پرعشقش فشار آيد. پروردگارا كسانى كه امت مسلمان و به پاخواسته ما را نااميد و مايوس می كنند و امام را بر قلب پرمهرش فشار مى آورند خدايا آنها را ذليل و خوار بفرما.

بر سر مزارم اشک نریزید
 پدر و مادرم اگر شما واقعا مرا دوست داريد بر سر قبر من اشك نريزيد چرا كه دشمنان اسلام خوشحال مى شوند. با تمام قواى معنوى جلوى افراد بى خود و بى جهت كه جز به ماديات به چيز ديگرى نمى انديشند بايستيد و نگذاريد كه خون شهيدان شما را پايمال كنند. 
دوستان من ، من خيلى سعى كردم كه شما را به راه فى سبيل الله بياورم اما شما هيچكدام به اين راه نيامديد اميدوارم كه مرگ من اين را باعث شده باشد كه لااقل پى به اين ببريد كه چرا من در اين راه رفتم. 

پابوسی امام
و در آخر از شما پدر و مادر ميخواهم كه به تهران برويد و پاى امام عزيزم را ببوسيد و به او بگوئيد كه باز حاضريد كه شهيد بدهيد چرا كه به قول خود امام اسلام چيزى نيست كه تحقق پيدا بكند بلكه همه بايد فداى آن بشويم اسلام تحقق پيدا نميكند تا اينكه همه ما فداى آن بشويم. والسلام جاويد محمديان فرد


انتهای متن/
منبع: پرونده فرهنگی، مرکز اسناد ایثارگران فارس

برچسب ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
خاطرات شفاهی
عکس
تازه های نشر
اخبار برگزیده