آخرین اخبار:
کد خبر : ۴۱۴۶۰۰
۰۹:۱۸

۱۳۹۶/۰۸/۲۶
وصیت نامه شهید محمد حسن فقیه در سالروز ولادت؛

پیام شهیدان را به مردم برسانید

پیام شهیدان را به مردم برسانید
شهید محمد حسن فقیه در وصیت نامه خود آورده است: ای خواهرانم راه زینب را پیش بگیرید و پیام شهیدان را به مردم برسانید و بگویید که هدف ما چه بوده است .


نوید شاهد کرمان، شهید محمد حسن فقیه/ در تاریخ بیست و ششم آبان 1343 در کرمان در خانواده ای روحانی چشم به جهان گشود. در سن 5 سالگی به جهت علاقه زیاد به قرآن، به مکتب خانه فرستاده شد.
درسن 6 سالگی به دبستان رضویه رفت و برای ادامه تحصیل در دوره راهنمایی، وارد مدرسه شهید ایرانمنش شد . سال سوم راهنمایی را همراه با اوج انقلاب آغاز کرد. دوران انقلاب علاوه بر شرکت فعال در راهپیمایی و تظاهرات و تهیه پلاکارد در امر شعار نویسی بر دیوار ها و تکثیر عکس حضرت امام «ره» نیز فعالیت داشت .

پس از پیروزی انقلاب و اتمام د وران راهنمایی در دبیرستان ، در رشته علوم تجربی مشغول تحصیل شد . سال اول دبیرستان را به اتمام رساند که تصمیم گرفت در سنگری دیگردر خدمت انقلاب اسلامی قرار گیرد به همین جهت عازم قم گردید .

سال دوم علوم دینی را می گذراند که آتش جنگ تحمیلی برافروخته شد . ایمان قوی و شجاعتش ، صبر و قرار را از او گرفت و وی را عازم جبهه کرد . در 12 اسفند 1360 از قم عازم جبهة گیلان غرب شد و 19 فروردین 1361 با بدن مجروح از جبهه به بیمارستان شهربانی تهران منتقل شد . پس از چهل روز از بیمارستان مرخص گردید .

پس از گذشت یک ماه در تاریخ 15 تیر ماه 61 در روز هیجدهم ماه مبارک رمضان در حالیکه هنوز آثار جراحت بر بدن پیدا بود عازم جبهه شد و به سوی دیدار معبود شتافت .

وصیت نامه شهید محمد حسن فقیه:
بنام خداوند جهان آفرین و با تشکر و سپاس از او که مارا به راه راست هدایت کرد و در این راه ما را با موفقیت به سر منزل مقصود رساند و حمد او را که مرگ افتخار آفرین را نصیب ما کرد و ما را در زمرة شهیدان قرار داد .

سلام بر پدر و مادر عزیزم که مرا تربیتی شایسته نمودند و مرا در راه فطرت قرار دادند .
و سلام بر خواهران و برادران و اقوام که بواسطۀ من رنجهای زیادی کشیدندو ناراحتی های زیادی را متحمل شدند ، مادر عزیزم ، اگر من در رفتن به جبهه به میل تو عمل نکردم مرا ببخش و این را بر من خرده نگیر که عشق به وصال به الله و یاری حق برتر و بالاتر از اینهاست. من به سوی شهادت می روم تا راهی را که با سختی زیاد باید بپیمایم ، میان بُر بزنم و از راهی که آسانتر است به هدف برسم .

مادر ، بدان همیشه بیاد تو هستم. به یاد رنجهایی که به خاطر بزرگ کردن من متحمل شدی . بیاد آن روزهایی که بواسطۀ مریضی های من ، سختی هایی بر تو تحمیل شده بود. اگر در این چند سالی که با تو بودم با تو بد رفتاری کردم، در این اواخر بسیار نادم و پشیمان بودم و می خواستم بیایم و به دست و پایت بیفتم و از تو طلب عفو کنم، اما شرم داشتم و نمی توانستم ، اما حالا که این نامه را می خوانی دیگر من نیستم که خجالت بکشم ، پس از تو به خاطر این بد رفتاری ها معذرت می خواهم و امید عفو دارم.

مادر عزیزم ، اگر به خواست خدا من لیاقت شهادت پیدا کردم و شهید شدم از تو می خواهم که زینب وار عمل کنی و برای من ناله و جزع نکنی ، البته نمی گویم که گریه نکنی چون محبت مادر بالاتر از این حرف هاست، از تو می خواهم که خدای ناکرده ناشکری و اجر خود را پایمال نکنی.

هر وقت به یاد من افتادید، به یاد امام حسین «ع» بیفتید که در یک روز هم علی اکبر داد  و هم علی اصغر و همچنین 72 تن دیگر از بهترین یارانش را و در عصر عاشورا وقتی که با پیکر پر از زخم و با روحی آکنده از داغ  قتل یاران بر روی زمین کربلا افتاده بود با خود چنین زمزمه کرد : ای خدا ، من راضی هستم به رضای تو.  شما ای خواهرانم راه زینب را پیش بگیرید و پیام شهیدان را به مردم برسانید و بگویید که هدف ما چه بوده است.
ان شاالله که در روز قیامت با هم خدمت رسول الله  (ص) محشور شویم .

گزارش خطا

ارسال نظر
تازه‌ها
طراحی و تولید: ایران سامانه