شهید نجف خانی دارای روحیه ی خاصی بود و از اخلاق
حسنه ای برخوردار بود در غم و شادی مردم شرکت می کرد و خود را شریک آن ها
می دانست و از دورغ و غیبت متنفر بود و پرهیز می کرد. دارای روحیه ی شادابی
بود و بیشتر به کوهنوردی و شنا علاقه داشت و اوقات فراغتش را یا به کوه و
یا به شنا می رفت. در زمان انقلاب و مبارزات سیاسی او به همراه تنی
چند از کارگران و همکارانش در تظاهرات و راهپیمایی ها شرکت کردند تا از
امام خمینی (قدس سره) و انقلابش و قیامش حمایت کنند. خیلی به امام حسین (ع)
علاقه داشت و عاشورا را یک الگوی کامل در زندگی می دید و می گفت: می شود
با عاشورا به قله های معرفت رسید.
او با آغاز جنگ تحمیلی به عنوان بسیجی و داوطلب به لشکر 17 علی ابن ابیطالب پیوست و حدود سه ماه در خدمت سپاه و جبهه بود تا سرانجام در هشتم آذر سال 1365 در شهر اهواز بر اثر تصادف با خودرو به شهادت رسید. پیکر مطهرش را در شهر اراک به خاک سپردند.
