آخرین اخبار:
کد خبر : ۶۳۳۰۷۳
۱۰:۲۸

۱۴۰۵/۰۷/۲۱
خاطره خودنوشت شهید حبیب دشتبالی

صدای گوش‌خراشِ توپ‌ها

شهید «حبیب دشتبالی» در دفترچه یادداشت خود می‌نویسد: «گاهگاهی صدای گوش خراش گلوله توپ‌های بعثی‌ها که برای ما می‌فرستند به گوش می‌رسد. بعد از ۱۷ روز این اولین غروبی بوده که در جبهه بالای تپه نشسته‌ام و به اینجا و آنجا فکر می‌کنم و از بس خاطره و ماجرا دارم نمی‌دانم چی بنویسم...» متن کامل خاطره خودنوشت این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.


وصیت 2 شهید «حبیب دشتبالی

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید «حبیب دشتبالی» ۱۷ اسفند سال ۱۳۴۰ در شهرستان مرودشت دیده به جهان گشود. 7 ساله بود که راهی مدرسه شد. تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم در رشته اقتصاد گذراند. با آغاز جنگ تحمیلی راهی جبهه شد. وی سرانجام در شامگاه ۲۱ مرداد ۱۳۶۱ در جریان عملیات رمضان بر اثر اصابت ترکش خمپاره نیرو‌های بعثی به شهادت رسید. پیکر پاکش در گلزار شهدای مرودشت به خاک سپرده شد.

متن خاطره خودنوشت:

بسم الله الرحمن الرحیم. امروز یکم اردیبهشت سال ۱۳۶۰ هوا نزدیکی‌های غروب است. بچه‌ها مشغول بازی فوتبال هستند. هوا خیلی خوب است. من در بالای تپه که تمامی موضع را می‌بینم نشسته‌ام.


 گاهگاهی صدای گوش خراش گلوله توپ‌های بعثی‌ها که برای ما می‌فرستند به گوش می‌رسد. بعد از ۱۷ روز این اولین غروبی بوده که در جبهه بالای تپه نشسته‌ام و به اینجا و آنجا فکر می‌کنم و از بس خاطره و ماجرا دارم نمی‌دانم چی بنویسم.

امروز تاریخ ۱۵ اردیبهشت ۱۳۶۰ بچه‌های پدافند که همه آنها با من رفیق بوند از جمله عزیز بدوی و سرگروهبان تسلیم‌پور بقیه بچه‌ها در ساعت ۹:۳۰ صبح توپ را به بچه‌های جدیدی که آمده بودند تحویل دادند و به طرف کازرون حرکت کردند و این یکی از خاطره‌های غم انگیز برای من و شادی برای برادرانم که از این گرما واویلا نجات یافته بود.

انتهای متن/


گزارش خطا

ارسال نظر
captcha
تازه‌ها
طراحی و تولید: ایران سامانه